Iturria: Argia.eus 📷 Luis Miguel Bugallo Sánchez / CC A SA 3.0 U
Aukeratu zure maila:
Albiste sinplea, A1 mailarako
Landareek haziak ematen dituzte. Hazi hauek landare berriak sortzen dituzte. Landarea zahartzen denean, hazi asko ematen ditu. Landarea gaztea denean, ez du hazi asko ematen.
Zuhaitz bat gaixo dagoenean, hazi asko ematen ditu. Hau da zuhaitzaren azken aukera. Zuhaitzak haziak ematen ditu bere espeziea ez galtzeko.
Gizakiok berdin egiten dugu. Ondo bizi garenean, ez dugu umerik izaten. Gaizki bizi garenean, ume asko izaten ditugu.
Zuhaitz batzuk ez dute fruiturik ematen. Orduan, gizakiok zuhaitza zauritzen dugu. Zuhaitzak fruituak ematen ditu orduan.
Zuhaitzak badaki noiz dagoen gaixo. Zuhaitzak badaki noiz hilko den. Orduan, hazi asko ematen ditu.
Nire herrian, Usurbilen, bada etxe bat. Etxe horretan laranjondo bat dago. Laranjondoak laranja asko eman zituen. Nik esan nion etxeko gizonari: “Laranjondoa hil egingo da”. Etxeko gizonak esan zidan: “Bai, badakigu hilko dela”.
Laranjondoa gaixo zegoen. Etxeko alabak esan zidan: “Laranjondoa ez dago ondo”. Nik esan nion: “Laranjondoa hil egingo da”.
Zuhaitzak hazi asko ematen ditu hil baino lehen. Hau da zuhaitzaren azken aukera.
Albiste erraza, A2 mailarako
Landareek fruituak ematen dituzte, beren espezieak jarrai dezan. Baina landarea indartsu badago, ez du fruiturik ematen. Ondorengoak izateko, landareak ahul egon behar du.
Fruitu-arbolak fruitu asko emateko, kaltetu egiten dira. Teknika asko daude horretarako: inausketa, txertaketa, zauriak egitea… Gero, zainketa bereziak behar dituzte.
Arbola batek ikusten badu ondoko arbola gaizki dagoela, badaki zer egin behar duen: ahalik eta hazi gehien sortu. Horretarako, energia guztia erabiltzen du. Haziak dira munduan geratzeko modu bakarra.
Nire herrian, Usurbilen, bada Gaztainaga baserria. Han laranjondo bat dago. Duela hamar urte laranja asko ematen hasi zen. Esan nion etxeko gizonari: “Laranjondo hori hiltzera doa”. Berak erantzun zidan: “Bai, bazekigu inoiz hilko dela”. Gero, alaba etorri zitzaidan arbola gaizki ikusten zuela esanez. Nik esan nion: “Hiltzen ari da”.
Sagarrondoek, udareondoek, arteek eta abarrek ere horrela jokatzen dute. Begiratu eta ikusi.
Landareak oso poetikoak dira. Bere amaiera sumatzen duen arbolak ez du atzera egiten: dena ematen du. Uzta oparoa ez da osasunaren abestia, zisnearen kantua baizik.
B1 mailarako egokitutako berria
Landareek fruituak ematen dituzte, bere espezieak bizirik iraun dezan. Baina indartsu daudenean, ez dute fruiturik ematen. Gure espeziean ere horrela gertatzen da: ondo bizi direnek ez dute umerik izaten. Aldiz, gaizki bizi direnek haur asko izaten dituzte.
Fruitu arbolak fruitua ematera behartu nahi direnean, gaixotu egiten dira. Horretarako, teknika ugari daude: inausketa, txertaketa, zauriak egitea, eta abar. Baina horrek laguntza behar du: tratamenduak, ongarriak…
Arbola batek ingurukoak gaixorik daudela sumatzen duenean, badaki zer egin behar duen: ahalik eta hazi gehien sortu. Horretarako, energia guztia erabiltzen du. Haziak dira munduan geratzeko duen modu bakarra.
Nire herrian, Usurbilen, bada Gaztainaga baserria. Bertan laranjondo bat dago eta duela hamar urte laranja asko ematen hasi zen. Esan nion etxeko gizonari: “Laranjondo hori hiltzera doa”. Berak erantzun zidan: “Bai, bazekigu hilko dela”. Gero alaba etorri zitzaidan arbola gaixorik zegoela esanez. Eta nik esan nion: “Hiltzen ari da”.
Sagarrondoek, udareondoek, arteek eta beste arbola batzuek ere horrela jokatzen dute. Begiratu eta ikusi.
Gure espeziea baino poetikoagoak dira landareak. Bere amaiera sumatzen duen arbolak ez du atzera egiten: dena ematen du. Uzta oparoa ez da osasunaren abestia, zisnearen kantua baizik.